Kinderproject

We werken nu al zoveel jaar in Tamale en al die jaren zagen we de kinderen dagelijks rondhangen op de veranda van de school. En iedere dag kwamen ze weer terug.

Soms waren het er zoveel dat we echt moeite moesten doen om ze buiten de school te houden omdat ze anders de lessen teveel stoorden.

Maar het bleef aan ons knagen dat we voor deze jonge kinderen niet echt iets konden betekenen. Ze spraken geen Engels omdat ze niet naar school gingen, maar ze zouden dat waarschijnlijk ook nooit leren.

Wat zouden deze kinderen voor toekomst hebben in een stad waar 28% van de straatkinderen tussen de 12 en 18 van de prostitutie leeft (onderzoek H. Adam, Polytechnic Tamale) Het andere deel verkoopt kleine spulletjes op straat of draagt koffers op het station of leeft van de criminaliteit of bedelt zijn kostje bij elkaar.

Maar we wilden dus iets doen, maar dan wel heel concreet. En met een goede basis, niet ‘zomaar iets beginnen’

We zijn in contact gekomen met studenten van de Ehsal in België en die studenten hebben voor ons een onderzoek en projectvoorstel gedaan. Basis van de projectvoorstel is dat de kinderen moet worden ‘geleerd’ dat school belangrijk is en dat school ook leuk kan zijn. Daarnaast moeten de ouders worden gemotiveerd om hun kinderen naar school te sturen. Sommige ouders denken nog steeds “Ik heb het zelf gered zonder scholing, dus kunnen mijn kinderen dat ook” Andere kinderen kunnen niet naar school, simpelweg omdat het geld ontbreekt of omdat er geen ouders meer zijn. Soms is ook hun inkomen simpelweg te belangrijk voor het gezin.

In onze nieuwe school hebben we dus nu een lokaal ingericht, speciaal voor deze kinderen en we zijn in dat lokaal een soort pre-school begonnen. Een voor-school dus.

De kinderen komen daar dagelijks in de ochtend en worden als het ware klaargestoomd om in de toekomst naar school te kunnen. Onze vrijwilligers staan tijdens dit traject in doorlopend contact met de ouders om ook hen te motiveren om hun kind naar school te laten gaan.

Aanvankelijk liep dat een beetje uit de hand en er kwamen gaandeweg zo’n vijftig kinderen per dag. Veel meer dan de vrijwilligers aan konden.

Ook ouders kwamen met drie kinderen op hun pakjesdrager van de fiets aanzetten met de vraag of hun kinderen alsjeblieft ook naar ‘school’ konden.

Zelfs met alle idealisme en goede wil lukte het onze vrijwilligers niet om dit te behappen. Daarbij speelde nog mee dat de groep kinderen eigenlijk alleen de locale talen beheersten en dat er dus niet met de kinderen kon worden gecommuniceerd.

Als er dan een groep kinderen in het lokaal was –en de deuren gesloten- stonden buiten nog enkele tientallen kinderen te roepen omdat ze ook graag deel wilden nemen.

We moesten dus kiezen voor een nog meer gestructureerde opzet en die is uiteindelijk uitgewerkt. We hebben nu een vaste groep kinderen die dagelijks komen. Deze kinderen zijn echt geregistreerd en hun vorderingen worden bijgehouden door de vrijwilligers zodat het programma kan worden overgedragen. Als een kind ‘klaar’ is voor het reguliere onderwijs gaan we met de ouders praten om er zeker van te zijn dat ze echt niet zelf bij kunnen dragen –als het kind ouders heeft- en wij sponsoren dan de hele opleiding van dat kind vanuit geld dat onze sponsoren bij elkaar brengen. Niet het eerste jaar alleen, maar de hele lagere school.

Om een kind al die jaren naar school te kunnen laten gaan, inclusief het schoolgeld, de uniformen, de boeken en alle andere schoolmiddelen, moeten we zo’n 250 euro per kind reserveren. Momenteel hebben we reserveringen voor zo’n 15 kinderen, wat met name te danken is aan de leerlingen van de Amersfoortse Berg te Amersfoort die via acties geld bij elkaar hebben gespaard. Via ons project worden die kinderen gedurende de hele opleiding gevolgd en wordt hun spijbelgedrag in de gaten gehouden.